ΝΙΚΟΠΟΛΗ

Η «Νικόπολη», που άλλοτε προβάλλει εκτυφλωτική και άλλοτε σκοτεινιάζει «σαρκίο που στριμώχνεται στη χέρσα κόγχη», είναι μια ποιητική σύνθεση όπου διακλαδώνονται η αλήθεια της ιστορίας με την αλήθεια του μύθου. Ο αφηγητής δεν έχει άλλο παρά να κινείται κατά μήκος των αρχαίων τειχών αναζητώντας καταφύγιο, και σκάβοντας βαθιά στη ρίζα του χορταριού ή αιωρούμενος όπως η σκόνη της μέρας να αποκαλύπτει «κάτι απερίγραπτο από ήλιο»: τα μυστικά από την Ιστορία της Νικόπολης.