ΜΠΙΤΖΑΜΠΟΥΡ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΘΕΑΣ

Κάθισαν στο κιλίμι που οι δούλες είχαν στρώσει δίπλα στην ακροποταμιά. Η Άντιτι τον φίλησε στο αφτί και μετά στο λαιμό, ενώ τραβούσε το πουκάμισό του. Γλίστρησε μπροστά του και το 'βγαλε γρήγορα, για να μην του πονέσει πολύ τα χέρια. Τον έσπρωξε απαλά και τον έριξε στα μαξιλάρια. Χάιδεψε με τα δάχτυλά της τη ζεστή του σάρκα και ένιωσε τον παλμό του να χτυπά όλο και πιο δυνατά.
«Άντιτι» ανάσανε. «Δεν είμαι σε θέση... τα χέρια μου... δεν μπορώ να σε κρατήσω».
Εκείνη γέλασε. «Παράξενες ιδέες έχετε για τον έρωτα εσείς οι δυτικοί, λες και γίνεται μόνο μ' έναν τρόπο. Τα χέρια είναι όμορφα, όχι όμως και απαραίτητα».
Φιλώντας τον στο στήθος, ανέβασε το πόδι της στα λαγόνια του. Κι ύστερα αναρωτήθηκε ποιος ήταν ο καλύτερος τρόπος να τον σκοτώσει.