Θα ήταν αμετροέπεια να γραφτεί οτιδήποτε για τον συγκεκριμένο δίσκο, όταν μάλιστα υπάρχει το παρακάτω σημείωμα του Μίκη Θεοδωράκη, και για τον Λάκη Καρνέζη, αλλά και για την ηχογράφηση της ιστορικής αυτής συναυλίας, σ΄ένα κατάμεστο Det Norske Teatret στο Όσλο στις 18/01/1992. Το μόνο που θα ήθελα να αναφέρω είναι τα λόγια του Λάκη για τον Μίκη..... ¨ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν για μένα το πιο σπουδαίο που έγινε στην πορεία της ζωής μου γύρω από τη μουσική. Καλύτερο δώρο δε μπορούσα να έχω.¨
«Mε τον Λάκη Καρνέζη ζήσαμε μια ολόκληρη ζωή γεμάτη μουσική. Σχεδόν σε όλα τα τραγούδια μου παίζει μπουζούκι με ένα τρόπο που σε μαγεύει. Ίσως ο πιο μεγάλος του θαυμαστής είμαι εγώ. Η φαντασία του, η τεχνική του μ΄ αυτή την μοναδική πενιά που σου σχίζει την καρδιά, τον τοποθετούν ανάμεσα στους πιο πολύτιμους συνεργάτες μου. Η Μουσική μου του χρωστά πολλά. Ένα μεγάλο «Ευχαριστώ» είναι λίγο για όσα μου έχει δώσει.
Ειδικά για το CD, πρέπει να πω ότι με ξάφνιασε όμορφα η ωραία φωνή της Astrid με την άψογη ελληνική της άρθρωση και τα φωτεινά φωνήεντα που μου θύμισαν άλλες κλασσικές εποχές λαϊκών τραγουδιστών.
Όσο για τη φωνή του Λάκη, είναι γνήσια, κοφτή, χωρίς πολλές φιοριτούρες και βγάζει μια βαθειά συγκίνηση. Το συστήνω σε όσους θέλουν να ακούσουν γνήσια μουσική.»
Αθήνα, 3.7.2017
Μίκης Θεοδωράκης
