SPLEEN

SPLEEN είναι ο τίτλος ενός βαθειά μελαγχολικού ποιήματος του Charles Baudelaire, στην ενότητα «Ανία και Ιδεώδες» της ποιητικής συλλογής «Τα άνθη του κακού» (1857). «Το Spleen του Παρισιού» ήταν ο τίτλος που δόθηκε στην μεταθανάτια έκδοση των πεζοτράγουδων του Baudelaire το 1869. Για κείνον Spleen ήταν «μια αρρώστια του πνεύματος», μια ακατανίκητη διάθεση φυγής και νοσταλγίας.

Το Spleen κατάγεται από την αρχαία ελληνική λέξη σπλην , στο οποίο κάποτε πίστευαν ότι εδράζοντα τα συναισθήματα ή τα πάθη. Η λέξη σπλην συνδέεται ετοιμολογικά με το σπλάχνο. Στην αρχαϊκή Αγγλική σπλην σήμαινε μελαγχολία.

Την έννοια του Spleen εισήγαγε στην νεοελληνική ποίηση πρώτος ο Κώστας Ουράνης. “Spleen” άλλωστε, ήταν ο τίτλος που έδωσε στην δεύτερη ποιητική του συλλογή (1912).