Το καινούριο άλμπουμ έχει μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα δύο αφού χρησιμοποιεί κιθάρα, ντραμς, μπάσο, ενστερνίζεται δηλαδή το αρχέτυπο ροκ τρίο για να φλερτάρει περισσότερο με την ποπ κουλτούρα, παραμερίζοντας αρκετά το ηλεκτρονικό του παρελθόν. Λέγεται μάλιστα ότι αυτό έγινε μετά από προτροπή του Brian Eno, όταν συναντήθηκαν πριν δυο χρόνια στο Μαλί για το πρότζεκτ του Damon Albarn, Africa Express presents Maison Des Jeunes.
Οι συμμετοχές του Paul Smith τραγουδιστή των Maximo Park, της Nadine Shah, της Melanie De Biasio και δύο νέων αγγλίδων τραγουδιστριών της σόουλ και της φολκ αντίστοιχα, της Etta Bond και της Lusy Rose, φανερώνουν τη διάθεση του Ghostpoet να μην περιοριστεί στο αυστηρά underground κοινό των κλαμπ ή της hip hop σκηνής.
Ειδικά το τραγούδι Shedding Skin, στο οποίο προσθέτει τα φωνητικά της η Melanie De Biasio, μοιάζει βγαλμένο από το δικό της περσυνό άλμπουμ, No Deal.
Κάποιες φορές, ακούς ένα άλμπουμ και αισθάνεσαι ότι είναι προϊόν ενός διαδραστικού πρότζεκτ δύο διαφορετικών καλλιτεχνών, οι οποίοι ίσως να μην έχουν συναντηθεί, να μην έχουν ακούσει ποτέ ο ένας τον άλλο. Αυτή την εντύπωση αποκόμισα τουλάχιστον από το Shedding Skin (και το Neyroplasticity της Καναδέζας Cold Specks).
(Mic)
