"Το Αργό Πέρασμα Των Ημερών" είναι η 15η προσωπική δουλειά του Μανώλη Γαλιάτσου και η πρώτη μετά από χρόνια που μοιράζεται (έστω κι ετεροβαρώς) ανάμεσα στην αυτόνομη μουσική σύνθεση και στο τραγούδι.
Με όχημα τις (όχι χωρίς συναισθηματικό αντίβαρο) εξελισσόμενες ιδέες περί σύνθεσης, την παρουσία παλιότερων και νεότερων μουσικών συνεργατών, τις φωνές του Ανδρέα Καρακότα και της Μαριάνθης Σοντάκη, καθώς και την επιλογή τεσσάρων διαφορετικών ποιητών, του Θεοφάνη Τάση, του Άλεν Γκίνσμπεργκ, του Γιάννη Στίγκα και του Γιώργου Βέη, αποδίδεται η θεματική για "Το Αργό Πέρασμα Των Ημερών".
Από το εναρκτήριο "Στάδια Ωρίμανσης" μέχρι το καταληκτικό "Καθώς Κυλάει Ο Χρόνος", ο υπαρξιακός χρόνος - ως τo αχανές ενδιάμεσο μεταξύ εαυτού και κόσμου, και σε συμπληρωματική αντίθεση με το "γοργό πέρασμα"- ορίζεται επίσης ως αργός και ίσως βασανιστικός, δίχως αυτό να σημαίνει κι ανεπιθύμητος.
