MODERATO CANTABILE

«To Moderato Cantabile μπορεί να οριστεί ως η Μαντάμ Μποβαρί ξαναγραμμένη από τον Μπέλα Μπάρτοκ, αλλά πρόκειται, πάνω απ’ όλα, για το καλύτερο βιβλίο της Ντιράς».

^{Claude Roy, Libération, 1958}

«Όταν διαβάζει κανείς το Moderato Cantabile σκέφτεται τον Προυστ και τον Μέλβιλ».

_{Claude Delmont, L'Heure de Paris, 1958}

«Στο αποπνικτικό σύμπαν του Σάμιουελ Μπέκετ όπως και στο πνιγηρό της Μαργκερίτ Ντιράς η ανθρώπινη προσωπικότητα είναι ο κανένας, αλλά υποφέρει».

^{Claude Mauriac, Le Figaro, 1958}

«Αυτή η σύντομη αφήγηση αποκτά για τον αναγνώστη προεκτάσεις μυθιστορήματος-ποταμού».

_{Dominique Aury, La NNRF, 1958}