ΜΗΝ ΞΥΠΝΑΣ ΤΟ ΝΕΡΟ

Ο αγχωμένος σαραντάρης που πάει να επισκεφτεί η μητέρα του προσπαθώντας να διασκεδάσει την θλίψη για τον πρόσφατο χωρισμό από τη γυναίκα του, ο δημόσιος υπάλληλος-μεταφραστής που μάταια προσπαθεί να αξιοποιήσει το χρόνο της άδειας του, η ξεναγός που επιμένει να ζήσει έναν αδύνατο έρωτα βρίσκονται μπροστά στο τελικό όριο των εσωτερικών τους αντιφάσεων, αντιμέτωποι με την αλλαγή που έχει ξεπεράσει τα μέτρα τους και με τη μοιραία παραδοχή της αδυναμίας να αλλάξουν τον εαυτό τους. Η αφήγηση περιγράφει το συνηθισμένο με διαβρωτικό χιούμορ και συγκρατημένο αυτοσαρκασμό και αναζητά το σπέρμα της ανατροπής στο, φαινομενικά ασήμαντο, εξωτερικό γεγονός αλλά και στους ίδιους τους χαρακτήρες