ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ

ΓΥΜΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Ψάχνω για μια καρδιά,
μα γύρω μου χείλια.
Ψάχνω για ένα δάκρυ
μα τα γυμνά πρόσωπα δεν έχουνε μάτια.
Κι εκείνη μέσα στο κελί της...
Τα καυτά της δάκρυα
κάνουν αυλάκια στο πρόσωπό της
και λιώνουν ολοένα τις ελπίδες της.
Το Τίποτα
σφίγγει στα χέρια της τις αλυσίδες
και το αίμα βγαίνει πηχτό
και ζεσταίνει τα κερένια της δάχτυλα.
Η αναπνοή της είναι βαριά και αργή.
Όλα γκρίζα...
Μόνο μια αχτίδα μπαίνει δειλά
από μια τρύπα του τοίχου
και ζωγραφίζει μπλε ανταύγειες
στα πλούσια μαύρα μαλλιά της.
Μέσα εκείνη...
Αργοπεθαίνει ενώ η καρδιά της
συνεχίζει να χτυπά.
Μέσα εκείνη...
Αργοπεθαίνει ενώ το αίμα της
συνεχίζει να τρέχει πηχτό.
Και έξω κεφάλια δίχως πρόσωπο
κινούνται μηχανικά σα ρομπότ.
Και έξω χείλια, χείλια πολλά...
Ψάχνω για μια καρδιά.