ΜΕ ΘΕΑ ΣΤΟ ΑΘΕΑΤΟ

Το Αθέατο, το Ανερμήνευτο, το ¶γνωστο και το Παράδοξο μας κυκλώνουν από παντού, με την ασυναγώνιστη ηδονή του τρόμου τους. Ο κόσμος μας είναι σαν τις μπάμπουσκες: ανοίγεις ένα μυστήριο και βρίσκεις μέσα του άλλο ένα,ένας κύκλος δίχως τέλος.
Στη ζωή συνεχώς κάτι περίεργο συμβαίνει και όλα σημαίνουν κάτι κι ο άνθρωπος, περίεργο μαμούνι, επίμονο, ψάχνει και ψάχνει, γυρεύοντας για όλα απαντήσεις.
Όμως απαντήσεις για όλα δεν υπάρχουν. ¶λλωστε πρέπει πάντα ν' αφήνουμε ένα παραθυράκι στο Ανεξήγητο για να μη χάσει η ζωή την πρόκληση και την ομορφιά της.