ΛΥΚΕ, ΛΥΚΕ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;

– Ξύπνα, υπναρά! Ώρα για σχολείο μου λέει η μαμά και φεύγει. Σηκώνομαι με δυσκολία.
– Μην ξεχάσεις να ανοίξεις τα παντζούρια!  φωνάζει από μακριά.

Στην αρχή το έκανα αμέσως, αλλά τον τελευταίο καιρό φοβάμαι.
Δεν πρέπει να πέρασε ένας μήνας
από τότε που δυο λύκοι με τρόμαξαν.
Είχαν κρυφτεί, και μόλις άνοιξα τα παντζούρια,
πετάχτηκαν μπροστά μου…
Παίρνω μια βαθιά ανάσα! Θα τους αντιμετωπίσω…