ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΗΘΟΣ

Όλοι μιλούμε για την ευδαιμονία άλλοι τη βιώνουμε σε μικρότερο, άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό και, πάντως όλοι την αναζητούμε. Όταν, ωστόσο, επιχειρήσουμε επακριβώς να την προσδιορίσουμε και να την εξαντικειμενίσουμε, τότε, αρχίζουν μεγάλες δυσκολίες σχεδόν ανυπέρβλητες. Οι λόγοι είναι πολλοί τόσοι, όσοι ίσως και οι άνθρωποι, διότι ο καθένας βιώνει τη δική του, την προσωπική ευδαιμονία, η οποία είναι πολλές φορές αμεταβίβαστη. Υπάρχει, όμως, και ένας δεύτερος κύριος λόγος, εξαιτίας του οποίου η ευδαιμονία και το περιεχόμενό της αντιμετωπίζεται με ποικίλους τρόπους και έχει διάφορες εκφάνσεις. Ο καθένας, σχεδόν, ξεχωριστά ανακαλύπτει αλλού την πηγή της ευδαιμονίας. Είναι άνθρωποι οι οποίοι αντλούν δύναμη και σκοπό ζωής από τα εγκόσμια, τα γήινα και τα χοϊκά τού γίγνεσθαι. Είναι βέβαια και αυτό μία αντίληψη για την ευδαιμονία και μία αιτία για έναν ευδαίμονα βίο. Όμως, επέρχεται ο κορεσμός και η «ευδαιμονία» τους πολύ γρήγορα τους εγκαταλείπει. Τότε μένουν κενοί, αισθάνονται άδειοι και επειγόντως αναγκασμένοι να αναζητήσουν αλλού την ευδαιμονία της ζωής τους.