Το σμάλτωμα είναι γνωστό από τον 50 π.χ. αιώνα. Τα αρχαία γλυπτά αυτής της
περιόδου εμφανίζουν επιφάνειες χρυσοποίκιλτες, καλυμμένες με ένα στρώμα
γυαλιού. Το γυαλί αυτό είναι το σμάλτο, το πρώτο σμάλτο στην ανθρωπότητα.
Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι το σμάλτο άρχισε να χρησιμοποιείται από τους Αιγυπτίους γύρω στο 1300 π.χ. περίπου. .Όμως τα δείγματα σμαλτώματος της εποχής εκείνης είναι πάνω σε κεραμίδια, λίθους και αγγεία και όχι σε μέταλλα.
Αργότερα, τον 30 μ.χ. αιώνα, συναντούμε το σμάλτο πάλι, στους Κέλτες αυτή τη φορά, που στολίζουν μ' αυτό της ασπίδες και τα ξίφη τους. Η διακόσμηση από
σμάλτο γίνεται τώρα πάνω σε ορείχαλκο και σε πολλούς χρωματισμούς. Δεν γνωρίζουμε κάτω από ποιες ακριβώς συνθήκες, έγινε γνωστή η τέχνη του σμάλτου στο Βυζάντιο. Το βέβαιο είναι ότι άνθισε πολύ στο τέλος του 90υ αιώνα μέχρι τον
11ο αιώνα. Τα βυζαντινά σμάλτα είναι δουλεμένα με διαχωριστικό σύρμα και με πολλά χρώματα, ανάμεσά τους και χρυσές επιφάνειες, και έχουν κυρίως
θρησκευτικές παραστάσεις. Από τα μοναστήρια και τους βυζαντινούς τεχνίτες διαδόθηκε το σμάλτο στη Γερμανία και από το 12ο αιώνα τα γερμανικά σμάλτα
κοσμούν περίφημες εικόνες και σταυρούς. Ο επόμενος σταθμός για το σμάλτο είναι
γύρω στα 1500, στην Γαλλία, στην πόλη Λιμόζ, όπου και η γνωστή τεχνική «λιμόζ».
Στην Αγγλία τέλος τα εργαστήρια σμάλτου δημιουργήθηκαν το 1750 και άκμασαν πολύ μέχρι το 1820.
