Είναι γνωστό πως στο παρελθόν σκοπός της Κατήχησης ήταν αρχικά η μύηση των χριστιανών στην πίστη και ο εξοπλισμός τους ώστε να μπορούν να την υπερασπίζονται και να ζουν σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία και στη συνέχεια η υποβοήθηση των νεαρών μελών της Εκκλησίας, προκειμένου αυτά να πληροφορηθούν για την ένταξή τους σε αυτήν και ελεύθερα να θελήσουν να εξακολουθήσουν να ενηλικιωθούν πνευματικά ή να αποκοπούν από το σώμα της.
Σήμερα οι παρατηρούμενες κοινωνικές αλλαγές, η εξάρτηση των ανθρώπων από τον υλισμό, τον καταναλωτισμό, τον ωφελισμό, έχουν τραυματίσει το ήθος των ανθρώπων, οι οποίοι δυσκολεύονται να βάλουν κάποια πειθαρχία στη ζωή τους, με αποτέλεσμα να κυριαρχεί η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα.
Τα ανωτέρω υποχρεώνουν όποιον ασχολείται με το έργο της Κατήχησης και της Χριστιανικής αγωγής, όπως και γενικότερα κάθε άλλης μορφής αγωγής και διδασκαλίας, να μην περιορίζεται στη διατύπωση κάποιων αξιόλογων ίσως γενικών παιδαγωγικών αρχών και αντιλήψεων. Η προσαρμογή της στις σύγχρονες παιδευτικές ανάγκες απαιτεί την επιστημονική αντιμετώπιση των ποικίλων παιδαγωγικών προβλημάτων, η κατανόηση των οποίων γίνεται σε σχέση πάντοτε με το συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον.
Εξάλλου, η κατανόηση του συγκεκριμένου χώρου και χρόνου της λειτουργίας της κοινωνίας, των ιδεολογικοπολιτικών τάσεων και ρευμάτων, των καινούριων τρόπων επικοινωνίας και ευρύτερα των αναγκών των σημερινών ανθρώπων και ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων αποτελεί συνεχές μέλημα του καθενός.
