ΚΑΙΝΤΑΝ

Αυτή η ατμόσφαιρα δεν είναι της δικής μας ζήσης: είναι παλιά - τόσο παλιά που τρομάζω στη σκέψη της παλαιότητάς της, και δεν αποτελεί ένωση αζώτου και οξυγόνου. Δεν είναι αέρας, αλλά κάτι φασματικό -η ουσία εκατομμυρίων γενεών από ψυχές που σχηματίζουν μία απέραντη μεμβράνη- ψυχές ανθρώπων που σκέφτονται διαφορετικά από ότι εμείς. Όποιος θνητός ανασάνει αυτή την ατμόσφαιρα, εισπνέει τη συγκίνηση ετούτων των πνευμάτων - και μεταβάλλεται εντός του ο ρυθμός του χώρου και του χρόνου, ώστε να βλέπει όπως έβλεπαν εκείνοι, να αισθάνεται όπως ένιωθαν εκείνοι και να σκέφτεται όπως σκέφτονταν εκείνοι".