ΚΑΙ ΡΩΤΗΣΑ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ

Όταν είμαστε ανοικτοί και δεκτικοί, διευρύνεται η συνείδησή μας. Και τότε βλέπουμε, ακούμε, αισθανόμαστε πράγματα που δεν φανταζόμαστε καν ότι υπάρχουν. Χρειάζεται όμως ταπεινότητα, πίστη κι αγάπη. Και πάνω από όλα, χρειάζεται ο Δάσκαλος, ο πνευματικός, που, με το παράδειγμα της ζωής του και την πίστη του στον άνθρωπο και τον Θεό, ανοίγει την επικοινωνία του μαζί σου και σε ετοιμάζει να αναγνωρίσεις το δρόμο - το δρόμο το δικό σου. Το δρόμο που δεν σου στερεί τη χαρά της επίγειας ζωής, αλλά τη λούζει με την πίστη και την αγάπη σου για τον συνάνθρωπό σου και τον Θεό.