Είναι πολύ δύσκολο να αναπαραστήσεις μια μάχη, ακόμα και αν πολέμησες γνήσια και συνειδητά. Κυρίως να περιγράψεις την ψυχολογία των πολεμιστών, το τι σκέφτονταν τούτη ή την άλλη ώρα, λίγο πριν σκοτώσουν, λίγο πριν σκοτωθούν. Πρόκειται για μια γιορτή, ένα παιχνίδι θανάτου που, ώσπου να φας το πρώτο βόλι, δεν καταλαβαίνεις τη σοβαρότητά του. Μετά είναι οι φωνές που σε ενθαρρύνουν και σε προτρέπουν να μη φοβάσαι το φόβο. Η μυρωδιά του ιδρώτα ανακατεμένη με το αίμα και το μπαρούτι· η συντροφικότητα που αναπτύσσεται στον κίνδυνο της μάχης· η έγνοια για τον άλλο, μην πάθει κανένα κακό· ύστερα η νίκη και η ήττα, το αναπόφευκτο αποτέλεσμα. Θα φύγεις κυνηγημένος, με την ουρά στα σκέλια, ή περήφανα όπως πρέπει στους πολεμιστές τους αντρειωμένους. Καμιά φορά δεν πειράζει να τα παρατήσεις, αν ξέρεις ότι ταπείνωσες τον οχτρό μέσα από την ήττα σου. Δηλαδή, η νίκη και η ήττα είναι πολύ δυσδιάκριτες έννοιες· πού σταματά η μία και πού αρχίζει η άλλη είναι δύσκολο να οριστεί, γι' αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί, χωρίς δισταγμό, νικητής αυτός με τους λιγότερους συμβιβασμούς, ο ανυπότακτος.
Ένας παλιός αντάρτης, αποδιωγ΅ένος στο παρελθόν από την Ελλάδα, επιστρέφει στην πατρίδα, τη ΅όνη που κράτησε στην καρδιά του. Ενώ ταξιδεύει, γε΅άτος όνειρα, ΅υρωδιές οικείες και θύ
΅ισες του ΅πουκώνουν το ΅υαλό και τη σκέψη. Η προσγείωση, η οποία δεν αργεί να έρθει, είναι απότο΅η, ΅ες στην παρακ΅ή της σύγχρονης κοινωνίας. Ξεφτισ΅ένα ξενοδοχεία και σκουριασ΅ένοι
άνθρωποι τον ωθούν να ανακτήσει τις δυνά΅εις του σε ΅ια προσπάθεια επιβίωσης, ζώντας ΅έσα στην πλάνη ότι τάχα παρα΅ένει νέος. Υπερεκτι΅ώντας τις δυνατότητές του, αποζητά ένα έπαθλο για να επιβεβαιώσει τον θρία΅βο πάνω στη νεκρή φύση, την άπληστη κοινωνία. Η παλιά εικόνα κι ένας γεροντοέρωτας του προσφέρουν απρόσ΅ενα όλα τα αναγκαία άλλοθι. Η χαρά του θα κρατήσει και πάλι λίγο, καθώς νέοι ΅ηχανισ΅οί και παλιά φαντάσ΅ατα, ΅ε καινούριες στολές, τον καταδιώκουν κατά πόδας. Ο περιπλανη΅ένος γέροντας, ΅ε τη βοήθεια της αρρωστη΅ένης πια φαντασίας, ξαναβρίσκει τους παλιούς του συντρόφους και ΅εθά ΅ε τους ήχους της νίκης, που, αλί΅ονο, ποτέ δεν ήρθε. Εκεί που όλα φαίνονται να έχουν χαθεί, βρίσκει στερνό αποκού΅πι στη φιλία ενός απρόσ΅ενου ήρωα. Κι αν η υπόθεση χάθηκε, ΅ένει τούτη η ο΅ορφιά να τη φωτίζει.
