Επτά γνωστοί Έλληνες συγγραφείς κλήθηκαν να γράψουν μια ιστορία στον…αφρό, μια ιστορία που η μπίρα συμμετέχει στα δρώμενα ή τα παρακολουθεί διακριτικά.
Ο Αλέξανδρος Ασωνίτης στο αστυνομικό διήγημά του ‘Μπλε πάνθηρας’ ψάχνει να βρει το δολοφόνο του ιδιοκτήτη της ετικέτας μπίρας, αλλά και μπιραρίας ‘Μπλε πάνθηρας,’ που ξαφνικά βρίσκεται δολοφονημένος. Η έρευνα θα φέρει την Αστυνομία πολλά χρόνια πριν, μέχρι τη γερμανική κατοχή.
Η Λίλα Κονομάρα στο: ‘Παραλλαγές αίνιγμα’ περιγράφει μερικές ώρες από τη ζωή ενός ιδιόρρυθμου άντρα που έχει τη συνήθεια να πίνει κάθε απόγευμα την μπίρα του στο ίδιο καφενείο. Η ρουτίνα του θα διακοπεί απροσδόκητα από ένα τυχαίο εύρημα, ένα μαύρο σημειωματάριο…
Χρυσούλα Μολογιάννη: ‘Ώριμοι διάλογοι’. Οι ήρωες, που πέρασαν μαζί τα φοιτητικά τους χρόνια, ώριμοι πια, έχουν διατηρήσει ένα ετήσιο ραντεβού για καφέ, εκεί, λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Εκείνη τη χρονιά στη συνάντησή τους εξωκύλουν και πίνουν κάμποσες μπίρες, φλερτάρουν και δηλώνουν ακόμη εν ζωή και εν δυνάμει.
Η Σοφία Νικολαϊδου στο διήγημά της: ‘Το τσακ, από τενεκεδάκι που ανοίγει’
μας γνωρίζει τη Μπετίνα, που ταξιδεύει με ΚΤΕΛ και δανεικό νυφικό. Έναν Μάριο, που ξεστομίζει στη μαμά τη λέξη γκέι. Κάποιον Ανδρίκο, που κρύβεται στην τουαλέτα του σχολείου και καταλαβαίνει ότι οι φίλοι είναι για τα δύσκολα. Μια οικογένεια. Ζουν τις ζωές τους, χώρια και μαζί. Πλαστογραφούν μετά χρήσεως, ξενιτεύονται, ξυπνούν και θέλουν αγκαλιά. Κι αναρωτιούνται: ταιριάζει άραγε η μπίρα με κορνφλέικς;
Στα τέσσερα αφηγήματα του Αντώνιου Ρουσοχατζάκη ρέει άφθονη μπίρα. Με βασικό τον ‘Ζυθομάντη’ που διαβάζει το μέλλον από τον αφρό της μπίρας : ‘Το βλέμμα του Μιχαήλ ταξιδεύει στα αυλάκια, τις φουσκάλες και τα ρυάκια του αφρού. Ανιχνεύει τα χνάρια των ιστών που ζωγραφίζονται στο γυάλινο ποτήρι. Καμιά φορά μετράει και την ταχύτητα που ταξιδεύουν οι μικρές φυσαλίδες για να ανέβουν ψηλά και να κολλήσουν στον πάτο του αφρού. Όλα είναι εκεί.’
Ο Χρήστος Σιάφκος στο διήγημά του ‘Αν διάλεγα γεύση στα χείλη σου…’ περιγράφει μια ‘κλεφτή’ μέρα μιας ‘παράνομης’ σχέσης. Ένας άντρας στην ωριμότητά του και μια νέα γυναίκα περνούν μια μέρα της ζωής τους σε μια παραλία πίνοντας μπίρες. Παντρεμένη εκείνη, ηθελημένα μόνος εκείνος, ξαναζούν μέρες και ώρες της σχέσης τους, πριν από έναν μοναχικό επίλογο.
Η Κατερίνα Χριστοδούλου στο διήγημά της ‘Ένα γατί κερνάει μπίρες’ μας περιγράφει όλα όσα λένε και κάνουν τρεις φιλενάδες, που συναντιούνται για ‘καμιά μπίρα’ και πολλές γυναικοκουβέντες.
