ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΔΟΜΕΣ

Η ιεραποστολή, ως διάδοση του Χριστιανισμού, έφερε μια νέα διάσταση στη ζωή του κόσμου. Τόνισε τη μοναδική σημασία του ανθρώπου ως ενιαίας σύνθεσης πνεύματος και ύλης. Ταυτόχρονα τη μοναδικότητα αυτή του ανθρώπου τη διασφάλισε αναγνωρίζοντας την οργανική ένταξη του στη κοινωνία με τους άλλους ανθρώπους. Και την κοινωνία αυτή την πλάτυνε με το να περιβάλει μέσα σ’ αυτή ολόκληρη την υλική φύση. Όλοι είναι για όλα αλληλέγγυοι.
Από το πνεύμα αυτής της αλληλεγγύης η ανθρώπινη εργασία πήρε το σωστό νόημά της. Ο άνθρωπος έγινε συνυπεύθυνος για τον πλησίον του. Η κοινωνική πρόνοια είναι αυτονόητη συνέπειά της . Το ανεπανάληπτο της σημασίας του ανθρώπου καταργεί τις μεταξύ τους διαφορές, επειδή αυτές αφορούν συμβεβηκότητα του βίου του και δεν ανάγονται στην ουσία του. Το δόγμα του Χριστιανισμού εκλαΐκευσε τον τρόπο της θεωρητικής σκέψης. Οι άνθρωποι έμαθαν να διανοούνται πάνω σε αρχές για την αλήθεια και την ηθική, τις οποίες τις μεταποιούσαν σε πράξη και βίωμα. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε το γονιμοποιό σπέρμα της μεταγενέστερης ανάπτυξης των επιστημών.