ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΗΘΙΚΗ

Ο όρος "ηθική", ο οποίος ετυμολογικά προέρχεται από τις αρχαιοελληνικές λέξεις "ήθος", "έθος", δηλώνει έναν κλάδο της πρακτικής φιλοσοφίας πρόκειται για τον κλάδο που αφορά ερωτήματα όπως "τι είναι καλό και τι κακό;", "έχουν οι πράξεις μας εγγενή αξία;", "τι σημαίνουν οι ηθικοί όροι και ποιο είναι το κύρος των ηθικών κρίσεων;". Ιστορικά, η αρχή της ηθικής τοποθετείται στις συζητήσεις του Σωκράτη με τους Σοφιστές περί του αγαθού, του δίκαιου, της ανδρείας, κ.τ.τ., οι οποίες σταδιακά μετασχηματίσθηκαν σε επιστημονικά τεκμηριωμένη φιλοσοφική μελέτη και συγγραφή (κυρίως στα σχετικά έργα του Αριστοτέλη). Ως επιστημονική μελέτη, η ηθική, όπως κάθε άλλος κλάδος της φιλοσοφίας, έχει αναπτυχθεί σε δύο διαφορετικά μεν, αλλά και συγγενικά επίπεδα, ένα ιστορικό, στο πλαίσιο του οποίου τα ηθικά συστήματα αναφέρονται και καταγράφονται κατά την χρονική τους εμφάνιση, και ένα συστηματικό, όπου οι ηθικές έννοιες διερευνώνται υπό το φως της διαλεκτικής -του λόγου και του αντίλογου-, καθώς οι φιλόσοφοι δεν στοχάζονται μόνο για το πώς διευθετούνται τα πρακτέα ή τα φευκτέα μέσα σε ένα δεδομένο ηθικό σύστημα, αλλά και για τη σχέση των ηθικών συστημάτων.