Η ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο Grafton ξεκινά την πορεία του στην ιστορία της υποσημείωσης από τη στιγμή ανάδυσης της επιστήμης της ιστορίας με το έργο του Leopold von Ranke, στη Γερμανία το 19ο αιώνα. Ο γερμανικός ιστορισμός όμως δεν αποτελεί την απαρχή αλλά την κατακλείδα μιας μακράς και συναρπαστικής διαδρομής στη διάρκεια της οποίας ο συγγραφέας φέρνει τους αναγνώστες του πίσω στην Αναγέννηση και την πρώιμη νεοτερικότητα, με ενδιάμεσους σταθμούς την ιστοριογραφία του Διαφωτισμού αλλά και του «προκριτικού» 17ου αιώνα. Παράλληλα, αφήνει να διαφανεί η συνέχεια ανάμεσα στη νεότερη ιστοριογραφία και στην παράδοση των αρχαιοδιφών του 14ου και του 15ου αιώνα. Αποφασιστική στιγμή ρήξης αποτελεί η Αναγέννηση, το πληθωρικό σύμπαν της οποίας αναπαριστά ο Grafton με περίσσια ζωντάνια. Φιλόσοφοι όπως ο Descartes και ο Hume, ιστορικοί όπως ο Bodin, o Bayle και ο Gibbon, παρελαύνουν μέσα στις σελίδες του Grafton, δίνοντας σε αυτή την πρωτότυπη ιστορική μελέτη την ακρίβεια μιας επιστημονικής πραγματείας αλλά και την παραστατικότητα μιας αφήγησης. Πολύ περισσότερο από διατριβή πάνω στη μεθοδολογία ή τη θεωρία της ιστορίας. Η υποσημείωση διανοίγει με μοναδικό τρόπο τη διττή διάσταση της ιστορίας ως επιστήμης και λόγιου είδους.