Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΩΝ ΩΣ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ

Η παρούσα έρευνα φιλοδοξεί να αποτελέσει μια μικρή ψηφίδα στο περίλαμπρο μωσαϊκό της γενικής εκκλησιαστικής ιστορίας, εστιάζοντας στην εποχή της πενταρχίας των πατριαρχών και στον χώρο της Βασιλεύουσας ως έδρας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αφορμή υπήρξε η περίπτωση του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ματθαίου Α' (1397-1410), ο οποίος, ενώ εξελέγη μητροπολίτης Χαλκηδόνας, ουδέποτε χειροτονήθηκε. Αργότερα εξελέγη και χειροτονήθηκε μητροπολίτης Κυζίκου και στη συνέχεια αναγορεύθηκε πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Συνδυάζοντας τη συγκεκριμένη περίπτωση με άλλες αντίστοιχες της εκκλησιαστικής ιστορίας εντοπίζονται και σήμερα συναφείς περιπτώσεις εψηφισμένων των οποίων η χειροτονία είτε ετεροχρονίστηκε είτε ματαιώθηκε. Κατά την αναζήτηση της εκλογικής διαδικασίας διαπιστώθηκε ότι η πατριαρχική σύνοδος του οικουμενικού πατριαρχείου είχε να επιδείξει πολλά παραδείγματα περιπτώσεων εψηφισμένων που δεν είχαν αξιολογηθεί έως σήμερα.