Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ

Ένα πεζό έργο του Ιβάν Αλεξέγεβιτς Μπούνιν γεμάτο ποίηση. Μια ταξιδιωτική προσκυνηματική περιήγηση στον κόσμο του Φωτός, εμπνευσμένο από το ταξίδι του Μπούνιν και της γυναίκας του Βέρας στη Μέση Ανατολή.
Αναχωρεί με πλοίο από την Οδησσό, διασχίζει τη Μαύρη Θάλασσα και, μέσω του Βοσπόρου, φθάνει στους τόπους λατρείας του Ήλιου: Στην Ελλάδα του Απόλλωνα, στην Αίγυπτο του Ρα, του γερακόμορφου θεού ήλιου και του ζωδιακού φωτός, στην Ιουδαία με τους Προφήτες της και τον Ιησού, στην Ιερουσαλήμ με την τριπλή θρησκευτική υπόσταση, στην Ηλιούπολη του Λιβάνου, το σημερινό Μπάαλμπεκ. Ταξιδεύει στις χώρες του Φωτός, που γέννησαν τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες: τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ.
Ο Μπούνιν δεν προσπαθεί να αποδώσει αντικειμενικά ό,τι είδε, επικεντρώνεται στα συναισθήματα, στις σκέψεις του και γίνεται ήρωας στο έργο του.
Συμμετέχει στα γεγονότα του παρόντος, αλλά είναι και "μάρτυρας" αυτών που συνέβησαν στο παρελθόν. Ο αφηγητής είναι ο σύνδεσμος μεταξύ των "δύο κόσμων" του ήρωα (παρόν και παρελθόν), που αποτελούν τη θεματική αρχιτεκτονική αυτού του "σύγχρονου άσματος".