Ποια ήταν; Με ρωτούσαν οι φίλοι μου όταν έμαθαν πως έγραφα ένα βιβλίο για τη Μαρία (Μούρα) Ιγκνάτιεβνα Ζακριέφσκαγια-Μπένκεντορφ-Μπούντμπεργκ. Μια Μάτα Χάρι; Μια Λου Σαλομέ;
Είχε όντως κάτι που θύμιζε και τις δυο τους -τόσο τη διάσημη τυχοδιώκτρια, κατάσκοπο και ηρωίδα του κινηματογράφου, όσο και την κόρη του Ρώσου στρατηγού, της οποίας η γοητεία είχε προσελκύσει τον Νίτσε, τον Ρίλκε και τον Φρόυντ.
Την αποκαλούσαν κοντέσα Ζακριέφσκαγια, κοντέσα Μπένκεντορφ, βαρόνη Μπούνμπεργκ... Είχε καλλιεργήσει ένα θρύλο γύρω από τον εαυτό της, λέγοντας και πολλά ψέματα για την ιστορία της, τις υποτιθέμενες σπουδές της στο Cambridge, για τους 60 τόμους μεταφράσεων που υποστήριζε ότι είχε κάνει, για το παρελθόν της και τους προγόνους της... Όμως δεν έλεγε τυχαία ή ανόητα ψέματα σαν μυθομανής. Τα ψέματά της ήταν υπολογισμένα και λογικά, και στην υψηλή κοινωνία του Λονδίνου την θεωρούσαν μια από τις πιο έξυπνες γυναίκες της εποχής της. Δεν πίστευε τυφλά στη μοίρα, δεν είχε κακτακτήσει τίποτα χωρίς προσπάθεια. Για να επιβιώσει είχε υποχρεωθεί να γίνει προσεκτική, επιδέξια, τολμηρή και να δημιουργήσει απ' την πρώτη στιγμή ένα θρύλο γύρω από το πρόσωπό της.
