Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

Πρόκειται για ένα σημαντικό σταθμό στην εργογραφία του Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, καθώς με αυτό ο ελβετός ψυχολόγος διαφοροποιήθηκε για πρώτη φορά δημοσίως από τον Ζίγκμουντ Φρόιντ και ουσιαστικά ακολούθησε το δικό του πνευματικό μονοπάτι, δίνοντας μία νέα διάσταση στην επιστήμη της Ψυχολογίας.
Παρατηρεί πως το λίμπιντο είναι ψυχική ενέργεια που αναδύεται από το ασυνείδητο και αποκτά συμβολική μορφή στο συνειδητό, και το συνδέει με μυθολογικά πρότυπα που εδραιώθηκαν από την αρχαιότητα. Έτσι, βυθίζεται στα απύθμενα βάθη της μυθολογίας και της λαογραφίας, αποσκοπώντας να ανακαλύψει τους κοινούς ψυχικούς δεσμούς ανάμεσα στους λαούς της γης.
Αφήνει κατά μέρος την ψυχοπαθολογία και τα συμπτώματά της για να στραφεί στην αναζήτηση των παγκόσμιων προτύπων της ψυχής, εφαρμόζοντας ένα είδος συμβολικής ψυχιατρικής, όπου στην πραγματικότητα προοιωνίζεται η μετέπειτα ανάπτυξη της θεωρίας του συλλογικού ασυνείδητου και των αρχετύπων.