Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Αυτό που πάντα αναζητούσε ο άνθρωπος, δεν είναι ούτε ο πόνος, ούτε η χαρά, αλλά, απλά η Ζωή. Ο άνθρωπος επεδίωξε να ζήσει έντονα, ολοκληρωμένα, τέλεια. Οταν θα μπορεί να το κάνει αυτό, χωρίς να ασκεί περιορισμούς στους άλλους ή να τους υφίσταται ο ίδιος και οι δραστηριότητές του θα τον ευχαριστούν, τότε θα
είναι πιο λογικός, πιο υγιής, πιο πολιτισμένος, περισσότερο ο εαυτός του. Η χαρά είναι η δοκιμασία της Φύσης, η ένδειξη της αποδοχής της. Οταν ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος, βρίσκεται σε αρμονία με τον εαυτό του και με το περιβάλλον του. Ο νέος Aτομικισμός, στην υπηρεσία του οποίου ο Σοσιαλισμός, είτε το
θέλει είτε όχι, δουλεύει, θα είναι η τέλεια αρμονία. Θα είναι αυτό που οι Ελληνες αναζήτησαν αλλά δεν μπόρεσαν να πραγματώσουν παρά μόνο στο επίπεδο του Στοχασμού, επειδή είχαν και έτρεφαν δούλους. Θα είναι αυτό που αναζήτησε η Αναγέννηση αλλά δεν μπόρεσε να πραγματώσει εντελώς παρά μόνο στην Τέχνη, επειδή είχε δούλους που πέθαιναν από την πείνα. Θα είναι ολοκληρωμένος και χάρη σ' αυτόν κάθε άνθρωπος θα φτάνει στην τελειότητα του. Ο ατομικισμός είναι ο νέος Ελληνισμός.