Ένα άλλο ρεύμα στην ψυχολογία σήμερα είναι ο υπαρξισμός. Αυτή η μέθοδος έχει σαν στόχο να μειώσει κάπως την έμφαση που δίνουν οι φροϋδικοί στις πρώιμες παιδικές εμπειρίες, προσφέροντας ταυτόχρονα μια πιο δυναμική δομή από τις προσαρμοστικές θεραπείες. Οι υπαρξιστές υπογραμμίζουν το εδώ και το τώρα. Ο υπαρξισμός ασχολείται με την ύπαρξη του ανθρώπου. Δε θα μπορούσε κανείς να πει πραγματικά ότι ο υπαρξισμός είναι μία συστηματική θεραπευτική μέθοδος γιατί οι πειραματικές υποθέσεις του είναι λίγες, ούτε και υπάρχει καμία μεθοδική προσπάθεια να μπει μία τάξη στη θεωρία. Θα έλεγα μάλλον ότι ο υπαρξισμός είναι βαθιά φιλοσοφικός, αντλώντας τη δύναμή του από τα γραφτά του Sartre, του Binswanger και του Heidegger.
Ένας σύγχρονος υπαρξιστής είναι ο Abraham Maslow. Τόσο αυτός όσο και ο Carl Rogers έχουν εξασκήσει μία σημαντική επιρροή στη σύγχρονη ψυχολογική σκέψη. Πιστεύουν ότι υπάρχει μία ορμή για μία ψυχολογική υγεία, που αυτοί ονομάζουν αυτοπραγμάτωση. Ο Maslow πιστεύει ότι αυτή η ορμή δε μπορεί να καθοριστεί, βγαίνει μόνο συμπερασματικά από την παρατήρηση των ανθρώπων.