Η ΠΕΝΘΙΜΗ ΓΟΝΔΟΛΑ

Πρέπει να ζήσουμε
με τα ψιλά γράμματα του χορταριού
και το υπόγειο γέλιο.


Ο ήλιος πάει να δύσει.
Οι σκιές μας έγιναν γίγαντες.
Σε λίγο θα είναι όλα σκιά.


Κι η νύχτα τρέχει από ανατολή σε δύση με
ταχύτητα φεγγαριού.



ΦΥΛΛΟ ΑΠ' ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΝΥΚΤΟΣ


Μια μαγιάτικη νύχτα με κρύο φεγγαρόφωτο
αποβιβάστηκα
εκεί που το χορτάρι και τα λουλούδια ήταν γκρίζα
αλλά η μυρωδιά πράσινη.

Πήρα γλιστρώντας τον ανήφορο
στην άχρωμη νύχτα
ενώ λευκές πέτρες
κάνανε σήματα στο φεγγάρι.

Ενα χρονικό διάστημα
μερικών λεπτών μήκους
πενήντα οχτώ ετών πλάτους.

Και πίσω μου
περ' από τη μολυβένια λάμψη των νερών
υπήρχε η άλλη ακτή
κι εκείνοι που εξουσίαζαν.
Ανθρωποι με μέλλον
αντί για πρόσωπο.