Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

Η αφομοίωση του ασυνείδητου από το συνειδητό αποτελεί άθλο παρόμοιο με την πάλη του Δαβίδ με τον Γολιάθ. Αυτήν ακριβώς την ένωση του μικρού εγώ με το απέραντο μητρικό ή πατρικό έδαφος, απ’ όπου κάποτε αποκόπηκε έχουν επιχειρήσει οι άνθρωποι όλων των εποχών και όλων των τόπων.
Ακόμη και σήμερα οι πρωτόγονοι έχουν τις μητρικές τελετές τους. Αυτή τη μύηση την βρίσκουμε στην Ινδική Γιόγκα, στο κινέζικο Τάο, στα συστήματα Ζεν, στην βουδδιστική Νιρβάνα, στα αρχαία Αιγυπτιακά Μυστήρια, στην Ελευσίνα, στους Δελφούς, στην Σαμοθράκη και αργότερα μέσα στο ρεύμα του Χριστιανισμού. Στο Μεσαίωνα, ο μίτος της μύησης περνούσε μέσα από την Αλχημεία και στον Αιώνα μας, η Αλχημεία παρέδωσε τον μίτο της μύησης στην Αναλυτική Ψυχολογία. Η Αναλυτική Ψυχολογία ξεκίνησε την έρευνα της ανεπηρέαστα από το μυητικό παρελθόν της ανθρωπότητας. Η μέθοδος της ήταν εμπειρική η κατάληξη όμως είναι η ίδια, δηλ. «ένωση» του Εγώ με το «Θεό».