Η ΟΞΙΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΥ

Περηφάνεια και έγκλημα ή `Εγκλημα και αυτοτιμωρία θα μπορούσε να ονομασθεί η
νουβέλα αυτή την οποία και η συγγραφέας είχε χαρακτηρίσει «αστυνομική».Οι
κάτοικοι του μικρού χωριού Breder, αναγκασμένοι από τη φτώχεια τους να
λαθροτομούν, παίζουν ένα αδιάκοπο κρυφτό με τους δασονόμους. Σε αυτό το
περιβάλλον μεγαλωμένος και ο Φρίντριχ Μέργκελ, φέρει τη σφραγίδα του κατοπινού
του πεπρωμένου. Το δάσος βαρύνεται με σκιές και βρικόλακες. Οι αδικοσκοτωμένοι
ζητούν εκδίκηση. Πώς τραυματίστηκε ο πατέρας του Φρίντριχ; Ποιος σκότωσε τον
δασοφύλακα Μπράντις και ποιος τον Εβραίο Ααρών; `Ο,τι αδυνατεί να ανακαλύψει η
ανθρώπινη ανεπάρκεια και να τιμωρήσει η γήινη δικαιοσύνη, το καταφέρνει η φύση
που συμπυκνώνεται στην οξιά. Η οξιά, επιφορτισμένη από τους Εβραίους με την
εκδίκηση του φονιά, τον έλκει ακατανίκητα, για να εκπληρωθεί η σκαλισμένη στον
κορμό της επιγραφή: «Αν πλησιάσεις σ αυτό τον τόπο, θα πάθεις ό,τι έκανες και
σε μένα».