Πνευματικός ηγέτης του Αγγλικού Ρομαντισμού, ο S. T. Coleridge υπήρξε μια πληθωρική και αντιφατική προσωπικότητα: ποιητής, φιλόσοφος, δραματουργός, κριτικός, δημοσιογράφος, πολιτικός και κοινωνικός σχολιαστής, χαρισματούχος ομιλητής. Αντέδρασε στη μηχανιστική ψυχολογία του 18ου αιώνα, αναγνώρισε και καθιέρωσε τη φαντασία σαν κυρίαρχη δημιουργική δύναμη, εξερεύνησε τις ασυνείδητες δραστηριότητες του νου, τα όνειρα, τη χρήση των ναρκωτικών, τη λειτουργία του μύθου και των συμβόλων, ενώ παράλληλα έγραψε και μίλησε πολύ για την πολιτική, τη θρησκεία, τη βιολογία, τη γλώσσα και την εκπαίδευση. Έτσι, πέρα από την αναγνώρισή του ως μέγιστου κριτικού, θεωρείται και ως ιδρυτής και διαπρεπέστερος εκπρόσωπος της βουλησιαρχικής μορφής της ιδεαλιστικής φιλοσοφίας καθώς και ως πρόδρομος της σημειωτικής, του υπαρξισμού και της ψυχανάλυσης. Η "Μπαλλάντα του Γέρου Ναυτικού" είναι ένα από τα σημαντικότερα ποιήματα της αγγλικής λογοτεχνίας. Ο Coleridge κατόρθωσε μέσα απ' αυτό προφητικά να συλλάβει και να εκφράσει την πικρή ιστορία της δικής του ζωής και της ζωής ενός καταραμένου ποιητή, καθορίζοντας έτσι την προσωπική μοίρα του αλλά δημιουργώντας παράλληλα και ένα μύθο πρωταρχικό με σημασία αρχετυπική: τον μύθο του ανθρώπου που περιπλανιέται μέσα σε ένα αχανή και κενό χώρο, που προσπαθώντας να δώσει νόημα σ' αυτό το κενό αλλά και στην δική του θέση μέσα σ' αυτό, προχωρά από ουτοπία σε ουτοπία και σύρεται από τη μια διάψευση στην άλλη, χωρίς όμως να παύει να ελπίζει στην τελική ανακάλυψη της υπερβατικής αλήθειας και στη λύτρωση.
