Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΠΕΤΡΟΠΟΛΕΜΟ

«…Ο πετροπόλεμος ήταν φρούτο του καλοκαιριού. Δεν ταίριαζε με τα χιόνια και τις βροχές, ούτε με τις σκοτούρες των βιβλίων. Ήθελε κλειστά σχολεία και ξεγνοιασιά, κοντομάνικα πουκάμισα και ξυπολυσιά. Ήθελε οι γονείς να λείπουν στα χωράφια ολημερίς και να έχουν αφήσει το χωριό να το κυβερνάει η παιδική μας φαντασία κι αποκοτιά...»

Σ’ ένα ορεινό χωριό της κεντρικής Πελοποννήσου τη δεκαετία του ’60 εκτυλίσσονται ιδιότυπες, σκληρές και πολλές φορές ανελέητες μάχες με πρωταγωνιστές τα αγόρια της πάνω και της κάτω ρούγας. Ώσπου ο ερχομός ενός πολιτικού εξορίστου φέρνει τα πάνω κάτω στη μικρή κλειστή κοινωνία…Ο πετροπόλεμος, άγνωστος στους σημερινούς εφήβους, δεν ήταν απλά ένα παιχνίδι. Ήταν άσκηση επιβίωσης, προϋπέθετε σχέδιο, στρατηγική, γνώση της ψυχολογίας του αντιπάλου. Ταυτόχρονα είχε τους κανόνες και το τελετουργικό του, που τηρούνταν με ευλάβεια…