Η ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΑΣΩΜΑΤΩΝ

Ναί, θα μπορούσε και να 'ναι σαν παραμύθι... σαν εκείνα που ακούγανε παλιά τα παιδιά σε κάποια μισοφωτισμένη από την φωτιά γωνιά... για μυθικούς κτίστορες γενεών και πόλεων... άγιους γέροντες της ερήμου και παλιούς κουρσάρους, σταχτοπούτες που έφθασαν να διαφεντεύουν περιουσίες παλιών καπετανόσογων και βασιλόπουλα της παλαιάς Βιέννης που απαρνήθηκαν τα πλούτη τους για να βρεθούν στην Αντίσταση και τον Εμφύλιο... ναι, θα μπορούσε να 'ναι σαν παραμύθι... μα όπως λέγανε παλιά, ο μύθος για σένα μιλάει πάντα και είναι τώρα η ώρα εκείνη η δύστροπη που πρέπει να μιλήση ο ζωντανός και οι νεκροί σωπαίνουν.