Η Μικρή πριγκίπισσα κυκλοφόρησε το 1888 σε συνέχειες στο μηνιαίο περιοδικό για παιδιά Σεντ Νίκολας με τον τίτλο Σάρα Κρου ή Τι συνέβη στο οικοτροφείο της δεσποινίδος Μίντσιν. Τα τρία επεισόδια μεταφράστηκαν, εμπλουτίστηκαν με καινούργια και, κάπως έτσι, γεννήθηκε η Μικρή πριγκίπισσα – Περιπέτειες μιας μικρής Αγγλίδας μαθήτριας.
Στη συνέχεια η Φράνσες Χόντγκσον Μπαρνέτ ανέπτυξε την πλοκή της ιστορίας της για ν’ ανεβεί στο θέατρο, το 1902 στο Λονδίνο και το 1903 στη Νέα Υόρκη. Μετά την επιτυχία της παράστασης στην Αμερική ένας εκδότης δημοσιεύει, το 1905, την ιστορία σε συνέχειες, εμπλουτισμένη με τις αλλαγές για το θέατρο και με τον τίτλο Μια μικρή πριγκίπισσα – Ολόκληρη η ιστορία της Σάρα Κρου για πρώτη φορά. Ο αμερικανικός κινηματογράφος διασκευάζει την ιστορία και την παρουσιάζει στο ευρύ κοινό αρχικά το 1917, έπειτα το 1939 με τη Σίρλεϊ Τεμπλ και, τελικά, το 1995.
Για τη συγκεκριμένη έκδοση χρησιμοποιήθηκε η πρώτη εκδοχή της ιστορίας, αυτή που κυκλοφόρησε σε συνέχειες, όπου η προσωπικότητα της Σάρα Κρου είναι πολύ ξεκάθαρη σε αντίθεση με αυτές των άλλων μαθητριών. Η Έρμενγκαρντ, μία από τις φίλες της Σάρα σε μεταγενέστερες εκδόσεις, δεν εμφανίζεται εδώ παρά μόνο σ’ ένα κεφάλαιο, περισσότερο για να ενισχύσει το χαρακτηριστικό της Σάρα ως βιβλιοφάγου παρά να μιλήσει για τη φιλία. Οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις είναι απούσες στο κείμενο, όμως ο εσωτερικός κόσμος του κοριτσιού, παραδομένου στη μοναξιά, βγαίνει στο φως.
Ο αναγνώστης βυθίζεται αμέσως στην καρδιά του δράματος: η πλούσια ζωή της Σάρα πριν την παρακμή της μένει καλά κρυμμένη. Η ηρωίδα ανακαλύπτει τη σκληρότητα του κόσμου των μεγάλων που κυριαρχείται από το χρήμα, και υφίσταται την άκαρδη συμπεριφορά της δεσποινίδας Μίντσιν, της άπληστης διευθύντριας του οικοτροφείου. Η πορεία του χαρακτήρα της Σάρα παραπέμπει σ’ αυτή των ταλαιπωρημένων πριγκιπισσών των παραμυθιών, όπως της Γαϊδουρογούνας και της Σταχτοπούτας.
