Η ΜΕΤΑΞΟΥΛΑ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ  ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«Μια γυναίκα, στην είσοδο του σταθμού, πουλούσε τσάι. Η Ελένη έψαξε στην τσέπη της κι έβγαλε λίγα καπίκια. Η γυναίκα κούνησε αρνητικά το κεφάλι της, ήθελε γρόσια. Το Μπατούμ, εδώ και δύο χρόνια, είχε παραχωρηθεί στην Τουρκία. Η Ελένη μάζεψε τα χρήματα απογοητευμένη. Η γυναίκα, όμως, αφού έριξε μια ματιά στα παιδιά, σέρβιρε το καυτό τσάι σε κοντά γυάλινα ποτηράκια.

Σε δύο ώρες, βγήκαν από το σταθμό. Παρά το πρωινό κρύο, ένας ήλιος πάσχιζε να διαπεράσει τα σύννεφα και να χαρίσει μια παρήγορη θαλπωρή. Η εικόνα της φθοράς ήταν φανερή από τα πρώτα βήματα. Η άλλοτε πανίσχυρη πόλη, το ασφαλέστερο λιμάνι όλης της ανατολικής ακτής της Μαύρης Θάλασσας, από το Κερτς ως τη Σινώπη, παρουσίαζε μια εικόνα ερήμωσης. Τα εμπορικά κλειστά, οι δρόμοι βρώμικοι, παντού μια μυρωδιά εγκατάλειψης και αποσύνθεσης. Η Ελένη θυμόταν τις διηγήσεις του Χαράλαμπου για την ανθηρή ελληνική παροικία του Μπατούμ, για τους πλούσιους εμπόρους που συσπειρώνονταν γύρω από την εκκλησία τους, τον Άγιο Νικόλαο. Τίποτε από αυτά δεν μπόρεσε να ανακαλύψει σέρνοντας τα πόδια της στους σκονισμένους δρόμους.