Η ΛΥΝΤΙΑ ΚΑΣΣΑΤ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

«Σπουδαία», λέει η Μαίη τακτοποιώντας τα χρώματά της. Της πέφτει ένα πινέλο, και ο Εντγκάρ σκύβει να το μαζέψει. Καθώς της το δίνει, αργά, ο αέρας πέφτει, και το χορτάρι μοιάζει σαν να σιγοψήνεται στη ζέστη. Το χορταριασμένο υψωματάκι πλαισιώνει αυτές τις δύο φιγούρες με χρυσοπράσινους τόνους. Η Μαίη στέκει κοντά στον Εντγκάρ· η άκρη της μπλε φούστας της σχεδόν αγγίζει το μπαστούνι του. Νιώθω σαν, ξάφνου, να έχασα κάτι, ή σαν να εξαϋλώθηκε η σάρκα μου και να 'γινα ένα απλό πνεύμα· παρατηρώ την αδελφή μου και τον Εντγκάρ, γνωρίζοντας πως δεν αποτελώ μέρος της εικόνας.