ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Καλάθι

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ O ΦΑΛΛΟΣ

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ O ΦΑΛΛΟΣ
Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ O ΦΑΛΛΟΣ
ΧΑΡΓΚΡΕΙΒ ΤΖΕΙΜΣ
9,66€
  • Απόθεμα: Εξαντλημένο
  • Εκδότης: ΚΥΒΕΛΗ
  • Κωδικός: BK124606
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
Kεφάλαιο I
H απαρχή του Φαλλισμού
Aπό άποψη ορισμών, δεν χρειάζονται πολλές λέξεις για την παρουσίαση της μελέτης
αυτής. H φαλλική λατρεία (η συγκεκριμένη φάση λατρείας της φύσεως, στην οποία
θα κατευθύνουμε την προσοχή μας) είναι η λατρεία των ανθρώπινων οργάνων
αναπαραγωγής και η ονομασία της προέρχεται από την ελληνική λέξη φαλλός, που
εννοεί το ανδρικό όργανο. Aρχικά δεν είχε απολύτως καμμία σχέση με την ακολασία
και την ανηθικότητα αλλά στο πλαίσιο των αρχαίων εκείνων χρόνων απλώς
αναπαριστούσε αλληγορικά την μυστηριώδη ένωση του αρσενικού και του θηλυκού ως
πηγή της συνέχειας της υπάρξεως των εμψύχων όντων. Mε την πάροδο του χρόνου,
ωστόσο, συνοδεύθηκε από τόσο πολλά καταστρεπτικά για τα ήθη των ανθρώπων,
ιδιαιτέρως στην εκφυλισμένη Pωμαϊκή εποχή, ώστε οι κυβερνητικές αρχές
χρειάσθηκε να παρέμβουν, να την τροποποιήσουν και να την καταστείλουν.
Mε τις εκτεταμένες και ποικίλες μορφές τους με την ευρύτατη επικράτησή της σ'
όλα σχεδόν τα έθνη της γης, η λατρεία αυτή μπορεί κάλλιστα να χαρακτηρισθεί
εκπληκτική. Οταν, μάλιστα, την εξετάσουμε και την μελετήσουμε προσεκτικά, θα
βρούμε πολλά λογικά και φυσικά σε αυτήν, δεδομένου ότι εκείνη την περίοδο δεν
υπήρχε πρόσβαση σε εγκυρότερες πληροφορίες και καλύτερη μόρφωση. Oι άνθρωποι ως
ένα σημείο παρατηρούσαν πάντοτε τις διαδικασίες που ελάμβαναν χώρα διαρκώς υπό
τον έλεγχο των κοινών νόμων της φύσεως και θα ήταν απίθανο να μη εντυπωσιασθούν
από τα βαθύτατα μυστήρια, που συνδέονταν με την εξάπλωση του δικού τους και των
άλλων ειδών.Ενας συγγραφέας με έργο για το θέμα αυτό λέει: "Δύο αίτια
πρέπει να εντυπωσίασαν ιδιαιτέρως την διάνοια των ανθρώπων, όταν στην
αρχαιότητα παρατηρούσαν τις λειτουργίες της φύσεως. Ενα ήταν η γεννητική ισχύς
και το άλλο η παραγωγική - τα ενεργητικά και τα παθητικά αίτια. Aυτός ο διπλός
τρόπος παραγωγής, ο οποίος ήταν ορατός στην φύση, πρέπει να προκάλεσε
συγκρίσεις με τον διαδικαστικό τρόπο της αναπαραγωγής των ζώων, όπου συμπίπτουν
δύο αίτια, ένα ενεργητικό και ένα παθητικό, ένα αρσενικό και ένα θηλυκό, ένα ως
πατέρας και το άλλο ως μητέρα. Για τον πρώιμο άνθρωπο, η φύση δεν ήταν
χονδροειδής ύλη αλλά ον επενδυμένο με την δική του προσωπικότητα, προικισμένο
με τα ίδια αισθήματα και πάθη, που επιτελούσε τις ίδιες λειτουργίες. Γέννηση
και δημιουργία, παραγωγή και γέννηση ήταν, λοιπόν, οι ιδέες του για το αίτιο
και το αιτιατό. H γη αντιμετωπιζόταν ως το καλούπι της φύσεως, ως ο χώρος
υποδοχής των σπόρων, ως η τροφός όσων παράγονταν στους κόρφους της. O ουρανός
ήταν η αναπαραγωγική και γονιμοποιητική ισχύς. Kαι μιαν αναλογία όλων αυτών
έβλεπαν στην ένωση του αρσενικού με το θηλυκό".
ΈκδοσηΚΥΒΕΛΗ

Γράψτε μια αξιολόγηση

Σημείωση: η HTML δεν επεξεργάζεται!
Κακή Καλή
Captcha