Ο τύπος αυτής της γυναίκας που θα διαβάσει εδώ ο αναγνώστης την παθητική της ιστορίας, γραμμένη με τόσο αίσθημα από τον αθάνατο γάλλο μυθιστοιογράφο, δεν πέθανε μαζί με τον ρομαντισμό. Είναι η αιώνια γυναίκα, που από την εποχή της Εύας της αρέσουν τα στολίδια και τα γλυκόλογα, λαχτάρα να είναι ωραία για τα τη θαυμάζουν, θέλει όμως και να την αγαπούν αληθινά.
Στο βάθος η λαχτάρα της για τον έρωτα, δεν είναι άλλο, από τη λαχτάρα για τη ζωή και τη διαιώνιση αυτής της ζωής που τη νιώθει όμορφη σαν τη χρυσορόδινη νιότη της, για την εκτέλεση του προορισμού της θηλυκιάς της υπόστασης.
Μα γρήγορα καταλαβαίνει πως η ζωή δεν μπορεί να κατακτηθεί χωρίς οικονομικά μέσα, και ιδιαίτερα για τους φτωχούς χωρίς την προσωπική τους εργασία. Ξεκινάει λοιπόν, η φτωχιά μα τόσο δυνατή στην ψυχή κοπέλα, σαν τη Μαργαρίτα Γκωτιέ, για δουλειά, για να κερδίσει τη ζωή της.
