Η ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΤΗΤΑΣ

Η παρούσα μονογραφία έχει ως αντικείμενο ένα από τα δυσχερέστερα ζητήματα του Αστικού Δικαίου, την καταχρηστική άσκηση της εξουσίας αντιπροσώπευσης από τον πληρεξούσιο και τις συνέπειές της. Στην αρχή εξετάζεται η ιστορική εξέλιξη του θέματος, η οποία ξεκινάει από το Ρωμαϊκό Δίκαιο και φθάνει μέχρι την εισαγωγή του Αστικού μας Κώδικα. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται ο τρόπος με τον οποίο το ελληνικό δίκαιο ρυθμίζει το θεσμό της άμεσης εκούσιας αντιπροσώπευσης, με έμφαση στη διάκριση της πληρεξουσιότητας από την υποκείμενή της σχέση και στον ανεξάρτητο χαρακτήρα της. Περαιτέρω, αναλύεται η ερμηνεία της δήλωσης βούλησης της πληρεξουσιότητας (εσωτερικής και εξωτερικής) και η θεωρία περί καταχρήσεως αυτής. Η προβληματική της κατάχρησης της εξωτερικής πληρεξουσιότητας αποτελεί το αντικείμενο του τελευταίου κεφαλαίου του έργου, το οποίο παράλληλα αντιμετωπίζει την περίπτωση σύναψης μιας δικαιοπραξίας κατόπιν συμπαιγνίας αντιπροσώπου-τρίτου, καθώς και την ανεπάρκεια του άρθρου 281 ΑΚ προς αντιμετώπιση των αναφυομένων προβλημάτων. Το έργο συμπληρώνεται με πλούσια βιβλιογραφία, ελληνική και ξενόγλωσση.