Χαρές, λύπες, ανταγωνισμοί, αγωνίες, απραγματοποίητα όνειρα. Η Άννα διηγείται στο γιο της τα μικρά ή μεγάλα περιστατικά που διαμόρφωσαν τη ζωή της οικογένειάς τους από τα δύσκολα χρόνια του εμφυλίου μέχρι τη μεταπολίτευση.
Η καλλιγραφία, ένα μυθιστόρημα έντονων συναισθημάτων και καθαρής γραφής, αποτελεί το πορτραίτο μιας γενιάς που πέρασε από την απόλυτη ένδεια στην κατάκτηση της εξουσίας και από εκεί στη διαφθορά. Όπως τονίζει ο δημιουργός της, σε μια συνέντευξή του στο Διαδίκτυο, η Καλλιγραφία, τον καιρό που εκδόθηκε, χτυπήθηκε αρκετά από την κρατούσα τάξη γιατί παρουσίαζε μια κοινωνική πραγματικότητα που δεν άρεσε στους ιθύνοντες της Ισπανίας στις αρχές της δεκαετίας του 90' μια εικόνα αρκετά σκληρή για μια χώρα που ήθελε να εμφανίζει μόνο το προοδευτικό ευρωπαϊκό της πρόσωπο: «Η Καλλιγραφία είναι ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1992, μια χρονιά που ήταν της μόδας να είσαι μοντέρνος και να βγάζεις πολλά χρήματα είχαμε την EXPO της Σεβίλλης και τους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης και έτσι η λογοτεχνία που κοιτούσε προς το παρελθόν χαρακτηριζόταν ως απαρχαιωμένη». Αυτό ακριβώς τονίζει και ο Φ. Βαλς, σε ένα άρθρο του στο περιοδικό Cuadernos Hispanoamericanos, ότι δηλαδή ο Τσίρμπες προσπαθεί να διηγηθεί και να καυτηριάσει «την πορεία της γενιάς του, η οποία όχι μόνο στήριξε μια δήθεν νεωτερικότητα, αλλά και υπερασπίστηκε την αναγκαιότητα της λησμονιάς του πρόσφατου παρελθόντος της».
