Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΑΡΧΕΣ ΩΣ ΤΗΝ ΥΣΤΕΡΗ ΡΩΜΑΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

Επιγραφική καλείται η επιστήμη των επιγραφών, και επιγραφές, λέξη που παράγεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα επιγράφειν (γράφω πάνω σε [κάτι]), είναι, αν βασιστούμε στην ετυμολογία, τα κείμενα που έχουν γραφτεί με οποιοδήποτε τρόπο, πάνω σε οποιοδήποτε υλικό. Αλλά ο ορισμός αυτός είναι προφανώς γενικός και υπερβολικά ευρύς. Για να καταλάβουμε τί εννοούν οι επιγραφολόγοι όταν μιλούν για επιγραφές, οφείλουμε να τον εξειδικεύσουμε και να τον οριοθετήσουμε. Επιπλέον, πρέπει στην περίπτωσή μας να αναλογιστούμε ότι, εκτός από τις ελληνικές επιγραφές, υπάρχουν και επιγραφές που αφορούν άλλους πολιτισμούς, και άρα ότι, εκτός από την ελληνική επιγραφική, υπάρχουν και άλλες επιγραφικές· μερικές μάλιστα από αυτές απαιτούν από τους μελετητές τους όχι μόνο διαφορετικές γνώσεις αλλά και διαφορετικές μεθόδους. Ανάμεσά τους σημαντική είναι για εμάς η λατινική επιγραφική, η οποία, καθώς ανήκει και αυτή στην κλασική αρχαιότητα, έχει στενούς δεσμούς με την ελληνική επιγραφική.