Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΟ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ

Η μεσοπολεμική περίοδος είναι μεστή ιστορικών φαινομένων. Θα απαιτούνταν πολλές σελίδες, για να θιγούν έστω, όλα αυτά τα φαινόμενα, που εμφανίστηκαν κατά την εν λόγω περίοδο. 'Ετσι, θεωρήθηκε σκόπιμη η επιλογή ορισμένων θεματικών, η οποία είχε ως γνώμονα την ανάδειξη των κυριοτέρων παραγόντων που κατέστησαν αναπόφευκτο εκείνο το οποίο οι Μεγάλες Δυνάμεις απεύχονταν: τον πόλεμο. Και οι παράγοντες αυτοί γεννήθηκαν μέσα στον ευρωπαικό χώρο. Η εξωτερική πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων στην περίοδο του Μεσοπολέμου παρουσιάζει ιδιαίτερη σημασία για πολλούς λόγους. Ο βασικότερος είναι η ίδρυση της Κοινωνίας των Εθνών την επαύριο του τερματισμού του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και η λειτουργία της σ' όλη τη διάρκεια της μεσοπολεμικής περιόδου. Η διαχείριση της εξουσίας από τον Μουσολίνι (1922) και τον Χίτλερ (1933) αλλά και η ολιγωρία των Δυτικών Δυνάμεων στις εξωφρενικές απαιτήσεις και ενέργειες των δύο δικτατόρων, θα μεταστρέψουν την ιστορική εξέλιξη και οι συνέπειες για το μέλλον της παγκόσμιας ειρήνης θα είναι καταστροφικές.