Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗ ΠΟΙΗΣΗ

Η χρονικότητα είναι πρωταρχικό στοιχείο της ανθρώπινης υπόστασης και ιδιαίτερα βαθιά είναι η σχέση της με την ποιητική δημιουργία. Ο ποιητής πιστεύει ότι δίνει ποιότητα στον χρόνο του γράφοντος. Είναι φανερή ή ασυνείδητη η φιλοδοξία του για αιωνιότητα. Η αμφιβολία και αγωνία του για διάρκεια.
Και πρώτα απ' όλα είναι ο χρόνος ο καθ' αυτό ποιητικός δηλ. η αστραπή της έμπνευσης και της δημιουργίας του ποιήματος. Ύστερα είναι ο χρόνος ή οι χρόνοι στους οποίους αναφέρεται το ποίημα. Έχομε και τρίτο επίπεδο χρόνου, εκείνο κατά το οποίο πραγματοποιείται η ανάγνωση, τον χρόνο του αναγνώστη. Οπωσδήποτε βέβαια σε κάθε λογοτεχνική δημιουργία υπάρχει χρονική ενότητα παρελθόντος- παρόντος-μέλλοντος, μια διαλεκτική χρόνου.