Η ΒΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Πόσο απέχουν τα βιώματα των ανέργων από την εικόνα που διαμορφώνουν γι’ αυτούς εκείνοι που καθορίζουν την εθνική πολιτική για την αντιμετώπιση της ανεργίας; Πόσο απέχει η ζωή τους απ’ αυτή που περιγράφουν όσοι την αναλύουν, ασκώντας, κυρίως, κριτική στην «ορθολογικότητα» των πολιτικών αυτών; Ποια πολιτική για την αντιμετώπιση της ανεργίας θα ήταν αποτελεσματική;
Αν τα ερωτήματα αυτά ήταν κρίσιμα λίγα χρόνια πριν, τότε που οι πολιτικές απασχόλησης επιχειρούσαν τη νομιμοποίηση της έλλειψης εργασίας, της απόσυρσης του Κράτους, σήμερα, την εποχή της Μεγάλης Κρίσης, της Νέας Καταστροφής, της Μεγάλης Ανεργίας, τίθενται εκβιαστικά.

Κι είναι σ’ αυτά τα ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει η παρούσα κοινωνιολογική ανάλυση των μορφών εμπειρίας και συνείδησης της ανεργίας, των κοινωνικών συνθηκών παραγωγής τους, και των κοινωνικών χρήσεων των θεσμικών τρόπων διαχείρισης της ανεργίας.