Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ

Τά μοναχικά δάκρυα
συγχορδίζονται μέ τούς ἦχους
τοῦ σύμπαντος
ἀλλάζουν
τή μουσική του.

Στό ἐπίκεντρο τῆς ποίησης τοῦ Δαββέτα βρίσκεται ὁ Ἔρως, ὅπως τόν συνέλαβε ὁ Σοφοκλῆς σ’ ἕνα χορικό τῆς ’Αντιγόνης ὡς θεσμό καί οἷστρο τοῦ σύμπαντος, ὡς ἐσωτερικῆς δύναμης τῆς ὕπαρξης, ὡς αἱώνιας ἔλξης πού συνέχει τήν ἔφεση τοῦ χάους νά γίνει κόσμος.

Κώστας Γεωργουσόπουλος

Ὁ Δημοσθένης Δαββέτας βαδίζει καί μιλάει μέ τόν οὐρανό. Ἡ λογική του μᾶς παρασύρει. Τά συναισθήματά του μᾶς δίνουν δύναμη γιατί ἔχει γνώση καί προοπτική. Ὅλοι οἱ δρόμοι μᾶς περιμένουν. Ἄς τούς βαδίσουμε. Γλυκιά περιπέτεια ἡ ζωή.

Γιώργος Χρονᾶς

Ὁ Δαββέτας συνεχίζει τήν παράδοση τοῦ Ὁμήρου καί τῆς Σαπφοῦς, πού ἡ σχέση τῶν ποιητῶν μέ τά ἄστρα εἶναι σημαντική, γιατί, ὅπως λέει καί ὁ Πλάτων, ἐνῶ γεννηθήκαμε ὅπως τά ἄλλα ἔμβια ὄντα, γινόμαστε βαθμιαία ἄνθρωποι, ἐπειδή βλέπουμε τόν οὐρανό μέ τά ἄστρα, τόν θαυμάζουμε καί στήν προσπάθειά μας νά τόν κατανοήσουμε, φτιάχνουμε πολιτισμό καί ὑψηλή τεχνολογία.

Ξενοφών Διον. Μουσᾶς