ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ

Τα πρόσωπα αυτού του βιβλίου δεν τα γνώρισα ποτέ. Αν έλεγα όμως πως είναι ανύπαρκτα, θα έλεγα ψέμματα στον εαυτό μου. Μερικά απ' αυτά τα πρόσωπα με κυνηγούν χρόνια τώρα θέλοντας να μου πουν το πόνο τους. Έγιναν πολλές προσπάθειες να καταγράφουν τα λεγόμενα τους. Δεν ετελεσφόρησαν. Οι δρόμοι που ακολουθούσα ήταν λάθος και έφτανα σ' αδιέξοδα. Οι καταστάσεις δεν είχαν ακόμα ωριμάσει. Και περίμενα προσπαθώντας να επικοινωνήσω μαζί τους. Το να γράφεις εξάλλου ένα βιβλίο, στη σημερινή εποχή, είναι κατ' αρχήν μάταιο. Τώρα που τέλειωσε και αυτό, λυπάμαι. Χάνω μια καλή συντροφιά. Ο άνθρωπος που γράφει, έχει την πιο μοναχική δουλειά που υπάρχει. Αλλά δεν είναι ποτέ μόνος. Η μοναξιά του είναι λαλούσα. Το ίδιο και όποιος διαβάζει. 'Ισως τίποτα δεν είναι μάταιο. Τελικά, όπως έχει ειπωθεί, και ο Σίσσυφος βγήκε κερδισμένος. Αν μη τι άλλο, έκανε μπράτσα!