ΓΙΟΥΡΑ

Ας μην προχωρήσουμε προς αυτή την αντικειμενική εξέταση του κειμένου. Κινδυνεύουμε να το πλαστογραφήσουμε προβάλλοντας κριτήρια που δεν τα δέχεται. Το ύφος του καταντά μονότονο καθώς εκθέτει με την ξηρότητα του υπηρεσιακού εγγράφου μιαν απίστευτη συρροή από κάθε λογής μαρτύρια που εφεύρισκε η ασυδοσία μιας ομάδας ανθρώπων που ήξεραν πως δεν θα έδιναν ποτέ λόγο σε κανέναν. Τα λόγια πέφτουν ξερά. Είναι ένας λόγος που ισοπεδώνει τα μεγάλα με τα μικρά περιστατικά, τα ουσιώδη με τα επουσιώδη. Καθώς είναι λόγος γυμνός και ξερός αγνοεί την πολυτέλεια της ψευτιάς. Αντί για λεκτικά σχήματα παραθέτει γεγονότα. Μικρά και μεγάλα, αποτελούν μιαν άτεγκτη σειρά. Και το πιο τραγικό γεγονός ισοπεδώνεται με τα πιο καθημερινά: ένας ξυλοδαρμός με το βγάλσιμο ενός ματιού, ένας θάνατος με μια αιμόπτυση, μια αφασία με το σπάσιμο ενός χεριού. Είναι ένας λόγος πενιχρός, από πρόθεση όμως αληθινός και άμεσος. Είναι ο λόγος της πράξης.