Αναμφισβήτητα, οι εθνικές και άλλες γιορτές -κομμάτι αναπόσπαστο από τη σχολική πράξη- συμβάλλουν με το δικό τους τρόπο στη γενικότερη μόρφωση του μαθητή, ιδιαίτερα, μάλιστα, όταν συνοδεύονται και από θεατρικά δρώμενα. Η παρούσα εργασία -μια ακόμη ανάμεσα σε άλλες του είδους της- φιλοδοξεί να συμβάλει στον γενικότερο τομέα των εορταστικών εκδηλώσεων, χωρίς να διεκδικεί την πρωτοτυπία ή την τελειότητα. Ακόμα, να αποτελέσει ένα κίνητρο για κάτι καλύτερο και, κυρίως, να δώσει μήνυμα αισιοδοξίας ότι πολλά μπορούν να γίνουν, ακόμα κι όταν τα μέσα που διαθέτει το σχολείο είναι πενιχρά. Γιατί, αν περιμέναμε να ολοκληρωθούν οι προϋποθέσεις για μια τέλεια γιορτή ή μια τέλεια θεατρική παράσταση (με σκηνικά, κουστούμια κλπ.), ίσως δε θα τις απολαμβάναμε ποτέ. Πλήρως εξοπλισμένες σχολικές αίθουσες για εορταστικές εκδηλώσεις και θεατρικές παραστάσεις ας μην περιμένουμε, λοιπόν. Αρκεί πρώτα η θέληση και το μεράκι κι έρχονται δεύτερα τα υπόλοιπα. Ο μαθητής θα θυμάται την προσπάθεια ή τη συμμετοχή του -την ουσία δηλαδή- που, πολλές φορές, χάνεται μέσα στην επάρκεια των υπολοίπων. Όσο για το μαθητικό κοινό, που παρακολουθεί, μπαίνει κι αυτό με τη σειρά του στη διαδικασία της γιορτής. Προσαρμόζεται στην υπάρχουσα κατάσταση, αφουγκράζεται με μεγαλύτερη προσοχή, όταν δεν επαρκούν τα μικρόφωνα, ή βολεύεται στις ξύλινες καρέκλες, αφού δεν υπάρχουν αναπαυτικές πολυθρόνες. Αλλωστε, με πόση νοσταλγία δε γυρίζουμε στα χρόνια εκείνα που, ως μικροί μαθητές, συμμετείχαμε στην προετοιμασία μιας σχολικής γιορτής ή μιας θεατρικής παράστασης, οι οποίες αποτελούν το μέρος εκείνο της παιδείας που αβίαστα «παιδεύει» χωρίς να... παιδεύει. Γι αυτό, οι σχολικές γιορτές -όσο υπάρχουν και με τις συνθήκες που υπάρχουν- μπορούν να γίνουν το ευχάριστο κομμάτι της σχολικής ζωής, κι όχι αγγαρεία για μαθητές και... εκπαιδευτικούς. Σ αυτό το τελευταίο έρχεται να δώσει κάποια βοήθεια το βιβλίο αυτό. Έτσι, στις σελίδες του αξιοποιούνται κείμενα επωνύμων συγγραφέων, αλλά και αγνώστων, παλαιοτέρων και συγχρόνων. Πολλά απ αυτά ανήκουν στους ίδιους τους πρωταγωνιστές των εθνικών γεγονότων.
Η επιλογή των έργων έγινε με κύριο κριτήριο τη σαφήνεια ή τη συντομία. Αλλα είναι αποσπάσματα και άλλα έχουν ελαφρώς διασκευαστεί, ώστε να είναι περισσότερο κατανοητά στους μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Όπου θεωρήθηκε απαραίτητο, απλοποιήθηκε η γλωσσική μορφή τους, για τον ίδιο, όπως και πιο πάνω, σκοπό.
Το υλικό είναι κατανεμημένο σε ενότητες κατά εθνική εορτή, σύμφωνα με τη χρονολογική τους σειρά, όπως εορτάζονται στο σχολείο.
Έτσι, γίνεται αρχή με τις ενότητες για: τον Μακεδονικό Αγώνα, την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, τη γιορτή της Σημαίας, που πλαισιώνονται από ομιλίες, ποιήματα, πεζά και τραγούδια. Ακολουθούν οι ενότητες για το: Έπος του 1940 με την Κατοχή και την Εθνική Αντίσταση, την εξέγερση του Πολυτεχνείου και, τέλος, την εθνεγερσία της 25ης Μαρτίου 1821.
Γι αυτές τις τρεις τελευταίες γιορτές προστίθενται επιπλέον και κάποια θεατρικά.
Τα θεατρικά κείμενα έχουν απλή διάρ
