Το Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα είναι η αντοχή μιας γενιάς που φετιχοποίησε τις αντιθέσεις της, μετατρέποντάς τις σε τοπίο αναμνήσεων. Είναι σπαράγματα που λειτουργούν οπτικοποιημένα, μονοπλάνα γκροτέσκα, θωπείες που γλίστρησαν απ' την κλεψύδρα του χρόνου, αναζήτηση της χαμένης παιδικότητας.
Η σπονδυλωτή γραφή, η υπαρξιακή αγωνία που διαποτίζει τα κείμενα, το φάντασμα μιας σχέσης που επιστρέφει διαρκώς για να δηλώσει την ανεξίτηλη παρουσία του, μπορεί να σκιαγραφεί με απόλυτο τρόπο το πορτραίτο μιας γυναίκας, θηλυκού όμως γένους είναι και η γενιά. Είναι και η εποχή. Τα λάφυρά της γίνονται εδώ προτάσεις, το ιδιωτικό της όραμα, περιπλάνηση, η μουσική της, χάδι από μαύρο βελούδο, η ανάγκη της για αυτογνωσία, κραυγή, η νοσταλγία της, νοσταλγία της νοσταλγίας. Ο έρωτας παραμένει δικαιολογία, μια ένοχη πρόφαση, άλλες φορές φτηνή, επίπλαστη, αφελής, άλλες πάλι φορές ιδανική, αρμόζουσα, ανελέητη, ποιητική.
Αν Το ροκ που παίζουν τα μάτια σου ήταν η γραφή της αθωότητας μιας γενιάς που επέζησε στις δεκαετίες, το Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα είναι η αθωότητα της γραφής που άντεξε την ωριμότητα και την ξεπέρασε, υποδεχόμενη και αποδεχόμενη τον εαυτό της.
Ο Σταυρόπουλος «κατοικεί» την γλώσσα, παίζει με τις αμφισημίες της, αντιμετωπίζει τα γεγονότα σαν τροχιές που επαναλαμβάνονται για να ολοκληρωθεί ένας κύκλος. Οι αφηγήσεις του είναι κομμάτια ονείρων που η συγκόλλησή τους δημιουργεί ένα μοναδικό μωσαϊκό ήχων, λέξεων και χρωμάτων και οδηγεί σταθερά προς έναν ιδιότυπο φορμαλισμό της γραφής.
Η διαδρομή μιας γενιάς, μιας κατεξοχήν παραβατικής γενιάς που την σημάδεψε το ροκ εν ρολ, αναπαριστάνεται εδώ μέσα απ? το ξετύλιγμα ενός ερωτικού μύθου που έληξε πριν καν αρχίσει, μιας ιστορίας που επιστρέφει για να καταφέρει να επιζήσει του χρόνου, ενός εσωτερικού διαλόγου που γίνεται μονόλογος όταν αρνείται να μπει σε καλούπια, όταν δεν μπορεί να εμποδίσει την ασύμβατη εκφορά του, όταν φέρνει στο νου εικαστικό κολάζ, αποδομώντας το κείμενο.
Το Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα είναι ένα γοητευτικό παραμύθι για μεγάλους, ένα παραμύθι απ? αυτά τα αληθινά που μας έθρεψαν και μας σκότωσαν συγχρόνως πολλές φορές.
