ΦΡΑΝΚΕΣΤΑΙΝ ΛΥΟΜΕΝΟΣ

Με το αριστουργηματικό του έργο, Φρανκενστάιν Λυόμενος, (1973) ο Aλντις,
ξαναγυρνά με εμμονή στην έννοια του χρόνου. Αφετηρία του είναι το κλασσικό έργο
της Μέρι Σέλεϊ, αλλά μας φέρνει αντιμέτωπους με αλήθειες αιώνιες,
χρησιμοποιώντας γι' αυτό τον ήρωα του έργου του, που ανήκει στον 21ο αιώνα,
εποχή που ο χρόνος έχει πλέον καταργηθεί από την ανθρώπινη αυθαιρεσία. Η
επιστήμη δημιουργός και αφανιστής είναι το υφάδι που σ΄ αυτό πλέκει το μύθο
του. Όπως λεει ο συγγραφέας δια μέσου του ήρωά του, "ο Φρανκενστάιν αποτελεί το
πρότυπο του επιστήμονα, που η έρευνά του, αφιερωμένη στην ιερότητά της
επαύξησης των γνώσεων, προσλαμβάνει δική της οντότητα και προξενεί απίστευτη
αθλιότητα αν δεν τεθεί κάτω από έλεγχο". Μήπως και σήμερα, που στον πλανήτη
συσσωρεύονται τόσα δεινά με κίνδυνο αφανισμού, οι ανέλεγκτοι Φρανκενστάιν
περίσσεψαν;